Alle weblogberichten

De laatste reis naar Ho Chi Minh

16 november 2017

Afgelopen oktober hadden wij de eer om als 4e en laatste groep namens het Samenwerkingsverband naar The Centre of Rehabillitation and Support for Handicapped Children in Ho Chi Minh te gaan. We hebben ons daar ingezet als vrijwilligers om leerkrachten te ondersteunen met hun onderwijsbehoeften. Die behoeften bestaan voornamelijk uit omgaan met het gedrag van leerlingen met een lichamelijke of geestelijke handicap en leerlingen in het autistisch spectrum. Daarnaast het aanbieden van verschillende didactische werkvormen, het gebruik van ontwikkelingsmateriaal en het begeleiden van de leerkrachten en assistenten tijdens het werken in verschillende werkvormen en met verschillend ontwikkelingsmateriaal. Om in de sfeer van verschillende werkvormen te blijven hebben wij dit gedaan in de vorm van observaties, workshops en lezingen.

De ontmoeting

Na een lange vlucht en gezonde spanning kwamen wij zaterdagavond aan in Ho Chi Minh, de plaats waar het Centre is gevestigd. Zondag konden we nog even bijkomen, maar maandagochtend om 07.15 uur gingen we richting het Centre. Het Centre wordt geen school genoemd, omdat de zorg hier voorop staat. De leerlingen werken wel aan schoolse vaardigheden. Je als vrijwilliger voorbereiden op werken op het Centre is bijna niet mogelijk. Vanwege cultuurverschillen, klimaat en kennis is het verschil met onze westerse manier van doen groot. Het onthaal was hartelijk en de hulp gewild. Leerkrachten stonden te popelen om kennis en feedback. Na een eerste rondleiding werden wij uitgenodigd voor een meeting met leerkrachten, assistenten en andere werknemers op het Centre, klaar om al onze kennis op te zuigen en tips te gebruiken. Het was een heel bijzonder gevoel om onthaald te worden als de "alles wetende" terwijl wij niet zo over onszelf denken.

Onze aanpak

Om zo efficiënt mogelijk te kunnen werken, besloten we het klein aan te pakken. Met een mooi werkschema gingen wij de volgende dag aan de slag. In groepjes van twee observeerden we de klassen, met direct daaropvolgend een feedback gesprek. Dat gaf ons de mogelijkheid om per klas/leerkracht tips en tricks te geven. Wat een hardwerkende, liefdevolle en enthousiaste leerkrachten werken er op het Centre! Passie voor de leerlingen, hoe lastig hun handicap of stoornis ook is, zij proberen alle leerlingen te betrekken bij de activiteiten in de klas. We organiseerden af en toe meetings om voorlichting te geven over gedrag, werkvormen en gebruik van materiaal.

Zo gaf Isis een presentatie over het ontwikkelingsmateriaal dat wij hadden meegenomen. Vooral het gebruik van materiaal op verschillende manieren stond centraal, zodat er een grote input aan lesideeën werd gegeven. En Renate en Isis gaven een workshop waarbij ze allebei een groepje leerkrachten begeleidden en de werkvorm gedifferentieerd werken toelichtten. Laten zien en ervaren werd een belangrijk middel voor ons om onze bedoelingen duidelijk te maken.

Engelse les

Ria verzorgde voor een aantal leerkrachten Engelse lessen. De Engelse kennis was wel aanwezig maar de drempel om Engels te spreken was hoog en werd vaak veroorzaakt door onzekerheid en de angst het niet goed te doen. Sowieso is de angst om niet goed begrepen te worden groot, maar dit kan ook leiden tot grappige situaties. Mede daardoor werd de tolk soms in een ongemakkelijke situatie gebracht. Wij Hollanders hebben het hart op de tong en dat staat lijnrecht tegenover de houding van de Vietnamezen, namelijk netjes, beschaafd en beleefd.

Meer over autisme

In een presentatie over autisme maakte Tessa aan de hand van zintuigen duidelijk hoe het brein van een kind met autisme werkt. Wat bijvoorbeeld geluiden voor impact kunnen hebben en dat leerlingen daardoor niet meer in staat zijn om op een gewenste manier te functioneren. Hoe afleidend ruis kan zijn in klassen en een ongestructureerde klas met veel materiaal en rommel de leerlingen kan afhouden van hun taak. Wat een met een kind met autisme doet als het wordt aangeraakt… De kinderen moeten tot rust kunnen komen in de klas, zodat ook de overgang van thuis naar het Centre kan worden verwerkt. Ook geur en smaak kunnen invloed hebben, zeker gezien het feit dat op het Centre ook gekookt en gegeten wordt.

Een bezoek aan Cu Chi

In de tweede week van ons verblijf in Vietnam brachten we een bezoek aan het Cu Chi Free Education Project. Ook dit project wordt door de Stichting Care4theKids ondersteund. Wat een warmte en liefde ook daar weer voor de leerlingen. Een gestructureerd geheel waar duidelijk zichtbaar is hoe de leerlingen genieten van de school, de leerkrachten en de zusters. Wij daar zijn liefdevol ontvangen en hebben een heerlijke lunch aangeboden gekregen.

Verschil maken

Naast de observaties, lezingen, workshops en presentaties die wij hebben gegeven, hebben wij in Nederland allemaal ons best gedaan om geld in te zamelen, zodat wij niet alleen met materiaal en kennis ons steentje konden bijdragen, maar ter plekke op het Centre konden kijken welke materialen gemist worden: 2 tablets, 2 grote spiegels voor de auti-klassen, revalidatiekrukjes, houten ontwikkelingsmateriaal, meubilair voor alle groepen, een grote mand met speelgoed. Naast wat lekkere Hollandse versnaperingen zoals pepernoten en stroopwafels was dit allemaal zeer welkom en hebben wij, met veel plezier, echt een verschil kunnen maken.

Ria Robison, Renate Vendrig, Isis Gouw en Tessa Breetveld
Ria Robison, Renate Vendrig, Isis Gouw en Tessa Breetveld

Ria, Renate, Isis en Tessa zijn de professionals uit ons samenwerkingsverband die voor het laatst naar Vietnam zijn gegaan.